Happy Monthsary sa aking Mahal…sa ika-30 ng Abril

di ko man minsan maipakita sa lahat yung pagmamahal ko sa iyo aking mahal sana maunawaan mo ako. malayo man tayo sa isat isa asahan mo na mananatili ang pagmamahal at pagnanasa ko sa iyo. mahal na mahal kita.

sa bawat araw na nagdaan alam ko sa sarili ko minahal kita. sa bawat sandali, sa bawat lungkot ikaw ang nagbigay sa akin ng kasiyahan. sa bawat pagsubok na nagdaan nadyan ka upang sabihan ako na andyan ka para samahan mo ako upang malampasan ito. ikaw ang nagbigay sa akin upang laging abutin ang aking minimithi at sa araw na masaya ako andyan ka para samahan ako para tumawa. hindi ko alam kung gaano mo binihag ang pagkatao ko. oo ipapaangkin ko ang buong puso ko sa iyo at asahan mo na sa bawat pagtibok,  nito pagmamahal mo ang laman nito. hwag mo rin kakalimutan na sa bawat araw na darating asahan mo na ang pagmamahal ko ay sa iyo pa rin.

gusto ko lang sabihin sa iyo na Mahal na Mhal kita at mananatili ang pagmamahal na ito hanggang sa huling hininga.

Huwag kakain ng itlog at kamatis

ilang araw na akong nababagot sa bahay at wala talaga akong magawa kundi manood ng telebisyon at kalikutin ang keyboard ng aking laptop. ano ba ang kailangan kong patunayan sa sarili ko para masabi ko na prodaktib naman ako. minsan naninilip na lang sa mga may blog ng may blog pero di sapat yun para maibsan ang aking pagkabagot.

naisipan kung gumapang na parang batang paslit na hindi pa kayang tumayo sa sariling mga paa para tingnan ko kung ano ang laman ng personal ref na binili pa sa harrage ( bilihan ng 2nd hand ). nakita ko ang ” itlog at kamatis”  at bigla akong napatakam dahil may plano akong pagsamahin ang dalawang ito. iniisp ko kung ano ang dapat kong gawin para lalo akong masarapan sa gagawin ko.

lahat inisip ko na ang pwedeng isahog at mga ilalagay para makakain lang ako ng masarap na itlog na may kamatis. andyan yung olive oil, bawang, sibuyag, mix.

napapatakam talaga ako sa gusto kong  gawin. alam ko naman sa sarili ko na marunong akong magluto eh pero ano magagawa ko kung panghinaan ako ng loob. paano naman kasi napagtanto ko na di pala ako makatayo at makalakad kasi napilayan nga ako.

nakakainis itong mga itlog at kamatis na ito pinatakam lang ako saka bigla ako babawian. tinapon ko nga sa basurahan!

at bumalik na lang ako sa dati kong kinauupuan kung saan naghihintay at kailangan kong pagtiyagahan ang panonood ng tv at kalikutin ang keyboard ng aking laptop. at tanggapin ko na lang na hindi pa rin ako prodaktib.

Hay!…Ang sarap maInlove

naigupo ako ngayon dito sa bahay dahil nasemento nga ang mga paa ko. wala ako magawa kundi manood at mag internet (buti na lang meron ang mga ito).

napanood ko ang wowowee at ang mga maglalaro sa willie of fortune ay ang mga “20 age gap” na mag aasawa. dito ko nalaman kung paano nagkaroon ng magandang pagmamahalan ng mag asawa sa kabila ng agwat ng taon. at ang sweet nila (ang sarap mainlove ). sa maniwala kayo sa hindi heto lang masasabi ko (kinilig ako!….grabe na toh!).

sabi ng aking mahal ay OA daw ako. hmmmmp! ok lang yun basta ako nagkaroon ako ng ibang naramdaman. yun bang masaya ka dahil nagmamahal ka.ang sarap ma-inlove. bigla ko naalala kung paano ba kami nagkakilala ng aking mahal at ano ba ang naging pamantayan ko para mahalin siya.

1. nagkakilala kami dahil sa pamamagitan ng IM. ang akala ko di naman totoo kasi mahirap magtiwala sa hindi mo nakilala pero nagkamali ako.

2. tinatawag niya akong mr. kuripot at tinawag ko ding siyang miss sugat. ewan ko ba. ( mahilig siyang kumain ng lasang sugat (sardinas).

3.lagi kaming nag aaway pag may mens siya at tantrums.

4. at iba pa…lahat ng ito ay balewala sa akin dahil mahal na mahal ko siya.

aking mahal gusto ko lang malaman mo kung gaano kita kamahal. gusto kong gawin lahat ng aking makakaya para ipadama sa iyo na ikaw lamang ang laman ng aking puso at isipan. ano man ang dumating na pagsubok asahan mo di kita bibitawan. pagkat alam kong ikaw ang aking tunay na ligaya.sa buhay ko na nagbibigay ng saya. sa bawat araw na nagdaan wala akong hinangad kundi ang mahalin ka. sa bukas na darating asahan mong walang luha kundi ligaya ang ipadama sa iyo aking sinta. walang hanggang pagmamahal ang aking inaalay. sa iyo aking mahal walang lungkot at lumbay.sa bawat yugto ng ating buhay asahan mo mahal ko. ang pag-ibig kong ito iaalay sa iyo ng buong-buo.

syet! napapatula ako…ang baduy ko promise!

Ang hindi ko inaasahan…at ang aking mga tinatawag na Kaibigan

Dahil di pa rin gumagaling ang inakala kong sprain sa paa, nagdesisyon akong pumunta sa spesiyalista sa buto kasama ang aking mga kaibigan. sinabi ko na kailangan nila akong buhatin arugain dahil sa aking kapasidad na wala akong kayang gawin dahil pilay ako..as in di ako makalakad dahil masakit talaga.

heto ang aking paa paglabas sa ospital. inaamin ko na wala akong magawa kundi ang umasa sa aking mga kaibigan para tulungan ako at di naman nila ako binigo. at nagpapasalamat pa rin ako sa Diyos dahil nandyan sila para sa akin para punan lahat ng aking pangangailangan sa aking siwasyon.

ang aking kaibigan na si pareng ramir kung saan dito ako nakituloy sa kanyang bahay at ginagawa niya lahat para pagsilbihan ako. siya rin nagbayad ng bills sa ospital sa pamamagitan ng credit card niya (hay babayaran ko ng cash). kulang na lang samahan ako sa banyo at bantayan( kakahiya syempre bantot kaya noh!)

at heto sina ivan at fil…sila rin ang nagbubuhat sa akin papunta sa sasakyan at papuntang opital. (mabigat ako kasi nakikita ko hinihingal sila sa pagbuhat sa akin papuntang 3rd floor)

hindi ko ito malilimutan sa tanang buhay ko na andyan sila para damayan ako sa hirap at ginhawa. paggaling ko blood compact tayo mga kaibigan at paggaling ko babawi ako sa inyo. ibibili ko kayo ng shawarma at pansit sa thailand restaurant..hehehe. salamat mga pre saludo ako sa inyo sa walang sawang pagtulong sa akin.

At sa arabo na gumawa sa akin magtago ka na dahil namukhaan kita at babalikan kita at magtago ka na sa saya ng nanay mong mabantot ang p.kp.k  dahil di naghuhugas. at sa padyama ng tatay mo dahil di kita tatantanan.

Hindi ako papasok ng Isang Linggo

Noong nakaraang huwes masayang masaya ako dahil kinabukasan eh day off ko.ang dami kong balak na gagawin sa aking day off

1.magchachat kami ng aking mahal(dapat unahin ko siya para di magtampo…love you honey)

2. maliligo ako at magbabad sa bathtub

2.magluluto ng pinakbet at tinola

3.pupunta ako sa laro(player kasi ako)

4.punta ako sa mga kaibigan ko at mamasyal

5. at kung ano ano pa…nag iisip sa aking paglalakad na mag isa ng biglang…..awwwwwwwww!

nakaramdam ako ng buong sakit sa aking paa at napaupo ako sa tinding sakit. di na ako makatayo sa kinauupuan ko dahil ang napakawalang hiyang teenager na arabo bigla ako pinatid. hindi ko alam kung sinadya nya o hindi dahil ang alam ko lang sa panahon na yun ay ang maghiganti sa ginawa nya. pero lagi ko naaalala yung sabi ng aking mahal na huwag ako makipag away.

wala na ako magagawa kundi ang tanggapin ang aking kapalaran…ang magka sprain ang paa

yan namamaga na ang aking paa. hirap lumakad ng iisa ang ginagamit na paa. hay!

ngayon bilang isang professional pinapunta ko yung manager ko para tingnan yung ngyari sa paa ko at kung ano magagawa nya. ang sabi lang niya ipahinga ko na lang daw saka na ako papasok pag ayos na ako.

Nagpasalamat ako kahit wala siyang kuwenta na manager. di man lang sinabi na ipaospital ko. at nagdesisyon na ako mag isa na ipa xray ko na lang at magpapahinga ng isang linggo. ayos makakapagpahinga ako at magagawa ko ang gusto ko huwag lang lumabas ng bahay.

At ngayon naiisip ko na naman na pinayagan ako na magpahinga, hindi kaya pagkatanggap ko ng sahod ko eh may kaltas? Huwag mong gagawin yan mokong na manager dahil di kita aatrasan. kakalimutan ko yung pinagsamahan natin at di lang yan iiwanan din kita para mag isa mong gagawin ang mga proyektong di pa tapos.

At bahala ka rin sa mga kailangang bisitahin buwan-buwan para sa maintenance nito. kaya maawa ka sa sarili mo at alam kung di mo kakayanin lahat yun. pati na rin ako pakinggan mo itong sinasabi ko. magkaibigan tayo at ayokong magkalabuan ang pagkakaibigan natin dahil lang sa kaltas na pwede mong gagawin dahil

Hindi Ako Papasok Ng Isang Linggo.

Pagpapahalaga o paghihigpit?

pag kadating ko sa office bilang isang taong nagpapahalaga sa kanyang minamahal. nag txt ako sa kanya at ito ang aming pag uusap..

llyboy: Hello honey ko dito na ako sa office.ummmwah

honey: Buti naman hney lve u tc sa work wg ka magpapatuyo ng pawis mwah

llyboy: thanks honey ko kaw din ha..hwag ka magppgod..ay wala ka plang pasok hehehe…ganda mo honey ko bgay lhat damit mo

honey: Tlaga?hehe salamat xempre nagpapaganda aq ng d ako ipgpalt ng asawa q playboy pa man dn yun,hehehe umwah

llyboy: uy hindi ah maling akala yun..behave po ako eh…ummmwah..love you

honey: Lve u 2, bsta ingat kang bblik dto ha. mhal n mhal kita hney q kaw lng tlga umwah,iingatan q sarli q for u

llyboy: tlga honey ko…basta kaw din ingat ka..hwag iinum ng  coke, kakain ng chocolate at mga matatamis ha

honey: Ganun?ok anu b dpat kng kainin?

llyboy: mga gulay ksi healthy yun sa katawan hon

honey: Naman hney bka mgng kambing n q

llyboy: ok lang yun hwag lang baka…ang importante healthy ka

honey: Hehe kaw tlaga,mwah dto q nbili bag

llyboy: ok hwag ka maggagala uwi na agad sa bahay at dun ka na lang magmukmok ok..txt kita mmya submit lang ako ng report..love you.

honey: Ang higpit naman ng dr Koh,hehe umwah lve u,opo kasama ko nman ang inay dnt worry umwah lve u much

gusto ko lang malaman ng aking mahal na pinapahalagahan ko sya kasama ng aking walang sawang pagmamahal kahit pa sabihin nya na pinagdadamutan ko siyang kumain ng favorite niya.

nitong mga nagdaang araw ksi eh lagi niyang sinasabi sa akin na medyo tumataba na daw siya at syempre ako to da rescue para sa aking mahal..kaya sinasabihan ko na huwag siya kumain ng chocolate at matatamis.

pero heto tandaan mo aking minamahal at aking irog anuman ang mangyari mamahalin kita at di ako magsasawang hihigpitan ka..kasi mahal kita…huwag ka na humirit mahal ko chocolate lang yun..magshopping ka na lang.

Minsan naging bata….

minsan sa aking paglalakbay sa mga ibat ibang lugar dito sa disyerto, lagi ko napapansin ang mga bata na wala ng ginawa kundi ang maglaro ng soccer. nasasabi ko sa sarili ko wala bang ibang magawa ang mga batang ito at dito pa sa lansangan naglalaro at baka masagasaan ko kapag ako ay nagulat(magugulatin ako promise!).

napaka boring naman ang buhay ng mga bata dito. wala ng ginawa kundi ang maglaro ng bola at kung mamalasin ka tatamaan ka pa sa mukha. bigla ko naalala ang mga pangyayari sa buhay ko noong ako ay bata.ang mga pangyayari sa buhay ko na minsan ako ay isang bata…

1. naliligo ako kasama ko ang aking mga gagamba.(nagpapakuha talaga ako at sarap laruin mga gagamba..sarap lunurin..hehehe).

2.naglaro kami ng mga pinsan ko ng lutu-lutuan at noong dumating ang nanay ko tinago ko sa pintuan namin kaya muntik masunog ang bahay namin(kaya marunong talaga ako maglaro ng apoy).

3.namartilyo ko yung kamay ng pinsan ko(bestfriend ko at siya favorite na pinsan ko).

4.nahulog ako sa kanal dahil kagigising ko at nakita ko nasa puno ng mangga namin yung mga pinsan ko at umakyat din ako. nahulog ako at nauna ang ulo ko nalublob sa kanal.

5.muntik ako malunod sa beach dahil sa antie ko. kumuha kasi ng supot at ginawa kong salbabida. hayun tumaob ako(salamat at nabuhay ako..heto nagbloblog).

6.noong ako ay elementarya uso ang pagtatanim ng halaman at gragraduhan.binunot yung sakin. wala akong grado at kailangan ko magsubmit ng mga tae ng kalabaw.(syet..yung iba mamasa masa pa noong kinuha ko). sorry yung nakahawak nun.

7.nagtagutaguan kami sa school at nagbalak akong magtago sa kubeta at sa aking pagbukas yung guro ng kinder umiihi yata o tumatae.(di ko sinasadya uy…violet ang panty nya).

8.pagod ako galing school at uhaw na uhaw ako talaga. may nakita akong baso na akala ko tubig. nilagok ko at bigla ako namula. alak pala ang laman(susme pati ugat ugat ng pisngi ko kita ko noon).

9.may bagong bisikleta ang pinsan ko at sabi niya itulak ko siya.syempre masunirin ako tinulak ko ng malakas at napunta sya sa may aso hayun kagat siya.(di na nagbibisikleta ngayon yun).

10. pinalo ako ng tatay ko dahil pasaway daw ako. pinalo ako ng sandok…ewan ko kung bakit naputol yun.

hay ang sarap alalahanin ang mga nakaraan sa aking buhay na minsan ako ay naging isang bata.

Si ate Sarah po!

minsan nanonood ako ng TFC sa opisina, Si Papi ng wowowe ang palabas. ang mga contestant ay mga batang magaling kumanta. nawili ako sa mga talents nila at talagang panalo naman(napapabilib talaga ako hay). lalo na yung mga boses nila na parang mga professional na.

sa question ni papi kung sino ang idolo nila, lahat sila ang sagot ” si ate sarah po!”

Napaisip ako kung bakit laging sinasabi si ate sarah na kanilang idolo. ganun ba kalakas si ate sarah ang impluwensya niya sa mga batang musmos sa pamamagitan lang ng mga kanta niya.

Sa pamamagitan ng net naisipan kong magbasa sa mga lyrics at makinig sa mga kanta nya. biglang nagbago ang ikot ng aking mundo. talagang maganda yung mga kanta nya at diko namamalayan kinakanta ko sa kusina, sa banyo,sa kwarto at saan mang sulok ng aking bahay.

Sa aking trabaho habang nakikinig ako sa mga kanta ni ate sarah, sinabihan ako ng ka opisina ko kung bakit lagi kong pinapakinggan ang mga kanta nya. syempre proud kong sinabi idolo ko kasi si ate sarah!

at humirit ang mukong “idol mo si sarah kasi virgin pa sya”. sabay tawa ang langya. Bigla ako mapaisip at natulala. namanhid ang katawan biglang gumuho ang mundo dahil naguluhan ako. ano ba talaga ang dahilan kung bakit ko inidolo si ate sarah. lalaki ako. ano ang mas matimbang ang kanta o ang kasabihang “birhen”?

wala na akong pagpipilian pa kundi tanggapin ang katotohanan na isang babaeng inidolo ko, minsan pinasaya ako. yan si ate sarah.

Tsip Chao “trying hard na epal”

This trying hard na epal na columnist kuno(pagbigyan) tinawag ang Pilipinas as “nation of servants”.

Ang msasabi ko lang syo cheap na Siopao ay wala kang karapatan para laitin mo kaming mga pinoy. wala kang karapatan para tapakan ang pagkatao namin. Your Bull…t asshole.

Hindi mo alam ang sinasabi mo.  other countries get our service because they know that we can give them the full satisfaction..the biggest profit in there company( napapa english ako..hay).

Bakit dimo na lang aminin na mas magaling kaming pinoy kaysa sa inyo..kayo magaling kayong manggaya kaya puro palpak ang mga produto nyo.

You know mr cheap siopao..in our company and sister company your product is a big asshole…a big trash.

Kung wala kang magawa para magkaroon naman ang buhay ang column na sinusulat mo, isulat mo ” I am Idiot and I’m going to suicide right now” tingnan ko lang kung di pagkaguluhan ang column mo…letse ka!

YOU KNOW WHAT MR. CHEAP SIOPAO  WHAT YOU HAD WRITTEN ABOUT THE fILIPINO PEOPLE REALLY SHOWED YOUR IGNORANCE AND LACK OF PROPER EDUCATION . PEOPLE OF YOUR KIND BETTER TO BE ERASED/DELETED OR PUT AN END BECAUSE YOU ARE A LIABILITY TO OUR CIVILIZED WORLD WHICH YOU DONT BELONG.